قال الصادق (ع)  :

إنَّ اللهَ أجلُّ وَ أعظَمُ مِن أن يَترُکَ الأرضَ بِغَيرِ امامٍ عَدلٍ . ( کمال الدين 1/229 و 234 )

به راستي  خداي ، والاتر و بزرگتر از آن است که زمين را بي امام عادل رها سازد .

اَسُّفيانِيُّ لابُدَّ مِنهُ ، وَ لا يَخرُجُ اِلّا في رَجَبٍ " .
" به ناگزير سفياني خروج مي کند ، خروج او در ماه رجب خواهد بود " . يکي از حاضران به پيشگاه امام صادق(ع)عرض کرد : هنگامي که سفياني خروج کند ، حال ما چگونه خواهد بود ؟ فرمود : در آن هنگام به سوي ما بشتابيد " .(1)
1- بشاره الاسلام صفحه 140 ، بحار الانوار جلد 52 صفحه 249 و غيبت نعماني صفحه 162

" اِذا وَقَعَتِ المَلاحِمُ ، بَعَثَ اللهُ رَجُلاً مِنَ المَوالي ، اَکرَمِ العَرَبِ فُرساناً ، وَ اَجوَدِهِم سِلاحاً ، يُؤَيِّدُ اللهُ بِهِمُ الدّينَ " .
" چون نشانه هاي ظهور فرا رسد ، خداوند يکي از شيعيان ايراني را برمي انگيزد که گرامي ترين اسب سوار عرب است و بهترين اسلحه را در اختيار دارد . خداوند به وسيله آن ها دين را ياري مي کند " . (1)
در اينجا ، اميرمؤمنان (ع) با کلمة " مَوالي " توجه داده که اين مرد جليل القدر اهل ايران است و عرب نيست ولي با تعبير " اَکرَمُ العَرَبِ " به اصالت نسبت و بلندي شرف او اشاره مي کند که او سيد هاشمي و از اولاد اشرف کائنات و از نسل سرور شهيدان است .

1- بشاره الاسلام صفحه 29

سخني شگفت از اميرالمؤمنين (ع)  در جنگ نهروان

" وَ الَّذي فَلَقَ الحَبَّه وَ بَرأ النَّسَمَه ، لَقَد شَهِدَنا في هذَا المَوقَفِ اُناسٌ لَم يَخلُق الله آباءَکهُم وَ لا أجدادَ هُم . . . قَومٌ يَکُونُونَ في آخِرِ الزَّمانِ يَشرَکُونَنا في ما نَحنُ فيهِ ، وَ يُسَلِّمُونَ عَلَينا . فَاؤُلئِکَ شُرَکاؤُنا في ما نَحنُ فيهِ حَقَاً حَقّاً . "

قسم به پروردگاري که دانه را شکافت و انسان را آفريد ، امروز در نبرد بي امان ما انسانهايي شرکت کردند که هنوز خداوند پدران و نياهايشان را نيافريده است . آنها قومي هستند که در آخر الزمان مي آيند و در کار ما سهيم مي شوند و به ما درود مي فرستند ، آنها به راستي در جهاد ما سهيم هستند . " (1)

اميرمؤمنان (ع) سوگند ياد مي کند که اصحاب مهدي (ع) در جنگ جمل و نهروان شرکت داشتند ، زيرا ملاک يکي است آنها نيز در آخر الزمان مي آيند و در جبهه حق عليه باطل شرکت مي کنند و به فرمان حضرت مهدي (ع) که نفس علي (ع) است ، با ناکثين و قاسطين و مارقين مي جنگند و شايد به اين سبب باشد که آنها آرزو مي کنند که عهد علي (ع) را درک مي کردند و او را ياري مي کردند و نمي گذاشتند که در برابر دشمنان داخلي و خارجي تنها بماند .

1-  بحار الانوار جلد 52 ، صفحه 131 ، و الزام الناصب صفحه 138

قال الصادق (ع)  :

لَو لَم يَکُن فِي الأرضِ إلّا ائنان ، لَکانَ أحَدُهُما الحُجَّهَ وَ لَو ذَهَبَ أحَدُهما بَقِيَ الحُجَّهُ . ( کمال الدين 1/233 )

اگر در زمين نباشد مگر دو تن ، يکي از آن دو حجت است و چنانچه يکي بميرد ، حجت باقي بماند .

قال الباقر (ع) :

إنَّ فِي القائِمِ مِن آلِ مُحَمَّدٍ صلّي الله عليه و آله شَبَهاً مِن خَمسَهٍ مِنَ الرُّسُلِ . يُونُسُ بنُ مَتّي ، وَ يُوسُفُ بنُ يَعقُوبَ ، وَ مُوسي ، و عيسي ، وَ مُحَمَّدٌ صلوات الله عليهم .

فأمّا شَبَهُهُ مِن يُونُسَ بنِ مَتّي ، فَرُجُوعُه من غَيبَتِهِ وَ هُوَ شابٌّ بَعدَ کِبَرِ السِّنِّ .

وَ أمّا شَبَهُهُ مِن يُوسُفَ بنِ يَعقوبَ عليهما السلام ، فَالغَيبَه مِن خاصَّتِهِ وَ عامَّتِهِ ، وَاختِفاوُهُ مِن إخوَتِهِ ، وَ إشکالُ أمرِهِ علي أبيه يَعقوبَ عليهما السلام مَعَ قُربِ المَسافَتِ بَينَهُ وَ بَينَ أبيهِ وَ أهلِهِ وَ شيعَتِهِ .

وَ أمّا شَبَهُهُ مِن موسي عليه السلام ، فَدَوامُ خَوفِهِ ، وَ طُولُ غَيبَتِهِ و خِفاءُ وِلادَتِهِ ، وَ تَعَبُ شيعَتِهِ مِن بَعدِهِ مِمّا لَقُوا مِنَ الأذي وَالهَوانِ إلي أن أذِنَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ في ظُهُورِهِ وَ نَصَرَهُ وَ أيَّدَهُ علي عَدُوِّهِ .

وَ أمّا شَبَهُهُ مِن عيسي عليه السلام ، فَاختِلافُ مَن اختَلَفَ فيه حتّي قالَت طائِفَه مِنهُم ، ما وُلِدَ ، وَ قالت طائفَه : ماتَ وَ قالَت طائِفَه : قُتِلَ وَ صُلِبَ

وصفي شورانگيز از ياران مهدي عج

" قَومٌ لَم يَمُنُّوا عَلَي الله بِالصَّبرِ ، وَ لَم يَستَعظِمُوا بَذلَ أنفُسِهِم فِي الحَقِّ ، حَتّي إذا وافا وارِدُ القَضاءِ وَ انقِطاعُ الرَّجاءِ جَلَوا بَصائِرَهُم عَن أسيافِهِم ، وَ دانُوا لِرَبِّهشم بِأمرِ واعِظِهِم . کُلُّهُم لُيُوثٌ قَد خَرَجُوا مِن عاباتِهِم ، لَو أنَّهُم هَمُّوا بِإزالَهِ الجِبالِ لَأزالُوها مِن مَواضِعِها ! . فَهُمُ الَّذينَ وَ حَّدُوا الله حَقَّ تَوحيدِهِ . لَهُم في اللَّيلِ أصواتٌ کَأصواتِ الثَّواکِلِ حُزناً مِن خَشيَهِ الله ، قَوّامٌ بِاللَّيلِ صُوّامٌ بِالنَّهارِ ، کَأنَّما دَابُهُم دَابٌ واحِدٌ . قُلُوبُهُم مُجتَمِعَه بِالمَحَبَّهِ وَ النَّصيحَهِ " .

" آنها قومي هستند که با صبر و شکيبايي خود بر خدا منت نمي نهند . و جانبازي خود را در راه حق بزرگ نمي شمارند ، هنگامي که حادثه اي روي دهد و زمينه يأس پيش آيد ، ديده هايشان را از برق شمشير جلوه مي دهند و به فرمان امامشان به پروردگار خود تقرب مي جويند . آنها همگي شيرهاي ژياني هستند که از جنگلهاي خود بيرون آمده اند ، اگر اراده کنند که کوهها را از جاي خود برکنند ، بي ترديد انجام مي دهند ! آنها به حقيقت توحيد خدا راه يافته اند . براي آنها در دل شب از ترس خدا ناله هايي است چون ناله مادران داغ پسر ديده ، که شب زنده داران در دل شب و روزه داران در طول روز هستند . گوئي اخلاق و آداب آنها يکي است . دلهاي آنها بر محبت و شفقت و خير خواهي گرد آمده است . " (1)

1- بشاره السلام صفحه 220 . الزام الناصب صفحه 199.ينابيع الموده جلد3 صفحه95

قال رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم :

إنَّ عَليَّ بنَ أبي طالبٍ (ع) إمامُ اُمَّتي وَ خَليفَتي عَلَيها مِن بَعدي ، وَ مِن وُلدِهِ القائِمُ المُنتَظَرُ الَّذي يَملَاُ اللهُ بِهِ الأرضَ عَدلاً وَ قِسطاً کما مُلِئَت جَوراً وَ ظُلماً . ( کمال الدين 1/288 ، فرائد المسطين 2/335 و 336 )

علي بن ابي طالب (ع) ، پس از من پيشواي امت من و جانشين من بر آنان است . و از جمله فرزندان اوست آن قائم المنتظر که خداي به واسطة او زمين را از عدل و داد مي آکند آن گونه که از جور و ظلم لبريز شده باشد .

تهنيت از زبان پيامبر (ص)

 " طُوبي لِمَن لَقِيَهُ ، وَ طُوبي لِمَنة اَحَبَّه ، وَ طُوبي لِمَن قالَ بِهِ ، يُنَجّيهِمُ الله مِنَ الهَلَکَهِ ، وَ بِالإقرارِ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ ، وَ بِجَميعِ الأئِمَهِ يَفتَحُ الله لَهُمُ الجَنَّه ، مَثَلُهُم في الأرضِ کَمَثَلِ المِسکِ الَّذي يَسطَعُ ريحُهُ فَلا يَتَغَيَّرُ أبَداً ، وَ مَثَلُهُم في السَّماءِ کَمَثَلِ القَمَرِ المُنيرِ الَّذي لا يُطفَاُ أبَداً . "

خوشا به حال کسي که او را ديدار کند ، خوشا به سعادت کسي که او را دوست بدارد و خوشا به حال آنکه به او معتقد باشد . خداوند آنها را از هلاکت نجات مي بخشد . و به سبب اقرار به خدا و پيامبر خدا (ص) ، و امامان معصوم (ع) ، خداوند درهاي بهشت را به روي آنها باز مي سازد و خود هرگز تغيير نمي يابد . و مثل آنها در آسمانها مثل ماه تابان است که تابش و درخشش آن هرگز به تاريکي نمي گرايد " . (1)

1- بشاره الاسلام ـ صفحه 9 ، بحار الانوار ، جلد 52 ، صفحه 311

قال الصادق (ع)  :

مَن أقَرَّ بِالأئِمَّهِ مِن آبائي وَ وُلدي وَ جَحَدَ المَهديَّ مِن وُلدي ، کانَ کَمَن أقَرَّ بِجَميعِ الأنبياءِ وَ جَحَدَ مُحَمَّداً صلي الله عليه و آله و سلم . ( کمال الدين 2/411 و 338 )

هر که به امامان از نياکان و فرزندانم معتقد باشد و مهدي از فرزندانم را نکار کند ، همانند کسي است که به همگي پيامبران معتقد باشد و محمد صلي الله عليه و آله و سلم را انکار کند .

پيروزي گنهکار بر آمر به معروف

" يُصبِحُ الآمِرُ بِالمَعروفِ ذَليلاً وَ الفاسِقُ فيما لا يُحِبُّ اللهُ مَحمُوداً " .

" کسي که امر به معروف کند خوار مي شود و کسي که مرتکب گناه شود ، مورد ستايش قرار مي گيرد " . (1)

1- منتخب الاثر صفحه 293 و 429 ، بحار الانوار جلد 52 صفحه 256 و 264

. . . . حتي دعاي غريق !!

" سَيَأتي عَلي اُمَّتي زَمانٌ ، تَخبُثُ فيهِ سَرائرُهُم وَ تَحصُنُ عَلانِيَّتُهُم طَمَعاً في الدُّنيا ، لايُريدُونَ ما عِندَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ . يَکُونُ اَمرُهُم رياءً لا يُخالِطُهُ خَوفٌ ، يَعُمُّهُمُ اللهُ بِعِقابٍ ، فَيَدعُونَهُ دُعاءَ الغَريقِ فَلا يُستَجابُ لَهُم . "

" زماني بر امت من مي آيد که در آن زمان درون آنان پليد مي شود ولي ظواهر آنها به طمع دنيا آراسته مي گردد ، به آنچه در پيشگاه خداوندي است ، دل نمي بندند ، کارشان ريا و تظاهر است ، خوف از خدا به دلشان راه نيابد و خداوند آنها را به عذابي فراگير دچار سازد ، آنها خداوند را همچون آدم غريق ( کسي که در آب غرق مي شود ) مي خوانند و خداوند دعايشان را مستجاب نمي کند " . 

1- منتخب الاثر صفحه 426 ، بحار الانوار جلد 52 ، صفحه 190

قال الصادق (ع)  :

إنَّ اللهَ أجلُّ وَ أعظَمُ مِن أن يَترُکَ الأرضَ بِغَيرِ امامٍ عَدلٍ . ( کمال الدين 1/229 و 234 )

به راستي  خداي ، والاتر و بزرگتر از آن است که زمين را بي امام عادل رها سازد .

قوله (ع)في فضل الصلاه :

ما اَرغَمَ اَنفَ الشَّيطانِ شَي ءٌ اَفضَلُ مِنَ الصَّلاهِ ، فَصَلِّها وَ اَرغِمِ الشَّيطانَ اَنفَهُ .

سخن آن حضرت (ع) در فضيلت نماز :

هيچ چيز بمانند نماز ، بيني شيطان را به خاک نمي سايد ، پس نماز بگذار و بيني ابليس را به خاک بمالان .

قوله (ع) في ان قلوبهم وعاء مشيه الله عزوجل :

قُلُوبنا اَو عِيَهٌ لِمَشِيَّهِ اللهِ ، فَاِذا شاءَ شِئنا .

سخن آن حضرت (ع)در اينکه قلبهاي آنان کانون اراده الهي است :

دلهاي ما ظرف مشيت و اراده الهي است ، پس هر گاه او بخواهد ما خواهيم خواست .

قوله (ع) في ان قلوبهم وعاء مشيه الله عزوجل :

قُلُوبنا اَو عِيَهٌ لِمَشِيَّهِ اللهِ ، فَاِذا شاءَ شِئنا .

سخن آن حضرت (ع)در اينکه قلبهاي آنان کانون اراده الهي است :

دلهاي ما ظرف مشيت و اراده الهي است ، پس هر گاه او بخواهد ما خواهيم خواست .

قوله (ع) في انَّ الحق معهم و فيهم :

وَليَعلَمُوا اَنَّ مَعَنا وَ فينا ، وَ لا يَقُولُ ذلِکَ سِوانا اِلّا کَذّابٌ مُفتَرٌ ، وَلا يَدَّعيهِ غَيرُنا اِلّا ضالٌّ غَوِيٌّ .

سخن آن حضرت (ع) در اينکه حق با آنان و در آنان است :

و بايد بدانند که براستي حق با ما و نزد ماست و غير از ما هر کسي اين سخن را بگويد دروغگو و تهمت زننده مي باشد و جز گمراه و گمراه کننده غير از ما کسي ادعاي آن را نمي کند .

قوله (ع) في انّ الله معهم :

اِنَّ اللهَ مَعَنا ، فَلا فاقَهَ بِنا اِلي غَيرِهِ ، وَ الحَقُّ مَعَنا فَلَن يُوحِشَنا مَن قَعَدَ عَنّا .

سخن آن حضرت (ع) در اينکه خدا با آنان است :

خدا با ماست ، و با بودن او نيازي به ديگري نداريم و حق با ماست ، و از اينکه کسي از ما روي گرداند ترس و وحشتي نداريم .

قوله (ع)  في وصف نفسه :

اَنَا المَهدِيُّ ، اَنَا قائِمُ الزَّمانِ ، اَنَا الَّذي اَملَاُها عَدلاً کَما مُلِئَت جَوراً .

سخن آن حضرت (ع) در توصيف خود  :

منم مهدي ، منم قائم ، منم آنکه زمين را از عدالت پر گرداند ، همانگونه که از ستم لبريز شده باشد .

امام حسن مجتبي(ع)فرموده اند:

پس خوشا به حال كسي كه روزگار(ظهور)حضرتش را درك كند,وبه سخنان ايشان گوش جان

بسپارد.

بحارالانور/ جلد 52 / صفحه ي 280

اميرالمومنين(ع)فرموده اند:

آنكس كه انتظار امر ما را مي كشد,همانند كسي است كه در راه خدا در خون خود غلتيده باشد.

كمال الدين / باب 55 / حديث 6

امام حسن عسگري (ع) در خطاب به فرزندشان حضرت مهدي (عج) فرمودند :

اي فرزندم بدان كه قلب هاي اهل طاعت و اخلاص به سوي تو پر مي كشد همان طور كه پرنده به آشيانه اش پر ميكشد .
كمال الدين/جلد 2/صفحه 448

پيامبراكرم(ص)مي فرمايند:

                آنكه دوست دارد خدا را در حاليكه ايمانش كامل و اسلامش نيكو است ملاقات نمايد پس

                 بايد ولايت حجت بن الحسن را كه همه در انتظار اويند داشته(و به او معتقد) باشد.                                                                                            

امام حسين(ع) فرموده اند:

             خداي متعال امر فرج مهدي(ع)رادريك شب اصلاح ميفرمايد.

                                                        كمال الدين / باب 30 /حديث1                                                                                         

پيامبراكرم(ص)مي فرمايند:

                 هر كس بميرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است.

                                                                                                                                                                                                                                                                                           ب                                                                                          بحارالانور/جلد 23 / صفه ي 89

پيامبراكرم(ص)مي فرمايند:  

 وآنكس كه در زمان غيبت حضرت مهدي را درك نمايد پس بايد به آداب و عقايد ديني خود  تمسك جسته واز آن بهره گيرد ونگذارد شيطان به وسيله ي شك و ترديد دراو راه يابد.

                                                              بحارالانور/جلد51/ صفحه ي 68